پرواز کن

میخواهم تورا سوار بر شانههایم کنم

و به پرواز در آیم

میخواهم تورا پرواز دهم

تا تو لذت پرنده بودن را بچشی

تا از آن بالاها

راحتتر دنیا رو ببینی

حیف که آسمان در مقابل

پروازت کوچکست

میخواهم از وجود قلبم

شرابی دهمت

که تا دنیا دنیاست

مست و سر خوش باشی

رگهای بدنم را میبینی ؟

جوی آبیست زلال ، برای عطشت

سیر بنوش

استخوانهایم را ستون

و گوشت تنم را سایبان

تا تو آرام همچون گلی

خفته باشی در آن

تا گلها با دیدنت پژمرده شوند

باور کن !

در جنگل تنهاییم ، تو عشق منی

که در حال لبخندی

و من از دور لبخندت را می بوسم

چشمانم را پذیرا باش

تا روشنایی راهت باشد

که خورشید از دیدن نورش

خجالت کشد و به تو حسادت ورزد

و پا پس کشد

باور کن!

عشقم مواظب باش

چشمات رو از من بر نداری

که من در تنهائیم گم خواهم شد

من عاشقت شدم

از بوی تنت

از احساست

با من بمان

زیبا باش

تو زیباترین نقاشی خداوندی

تو سوار بر شانهایم هستی

پرواز کن

محمدرضا اکباتانی فرد...